พระ 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 204 / 259

ประโยค๒ - พระธรรมปทุมถิ่นคาถาแปลภาค ๒ - หน้าที่ 146 ครันตรศัพท์ไวยากรณ์นี้แล้ว ได้พระสุทธิพุทธพจน์หลังว่า "ทวยเทพชั้นดาวดึงส์ เรียนครชนนู๋เลี้ยง มากมิด มีอัติปะสัทธ์อ่อนน้อมต่อผูใหญ่ ในตระกูล กล่า

ในพระธรรมปทุมถิ่นนี้ มีการกล่าวถึงความสำคัญของการไม่โกรธและการแสดงความนอบน้อมต่อผู้ใหญ่ โดยยกตัวอย่างเรื่องราวของมานพชื่อว่ามะ ที่แม้จะถูกผลักให้ย้ายที่ เขากลับไม่แสดงความโกรธและคงความสงบไว้ แต่ละคำสอ

ประโยค - พระอาทิตย์ทุบทอุกล่าแปลภาค 2- หน้าที่ 147 นำออกมาจากนั่นแล้ว ได้พักอยู่ในที่นี่เสมอเอง. เขาไม่โกรธแม้ต่อคนนันได้กระทำอื่นให้เป็นร่มเงาศาล และก็พักอยู่. บูรณะทั้งหลายที่ออกไปแล้ว จากเรือน ถึงอ

บทนี้เสนอเรื่องราวการสร้างสรรค์และความช่วยเหลือซึ่งกันและกันในชุมชน โดยมีตัวละครที่ทำทางให้ราบเรียบและสร้างร่มเงาให้กับผู้คน นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของการมีสหายและการอยู่รวมกันอย่างมีความสุขในธรรม

ประโยค๑๒ - พระบัณฑุปัตถุฉากแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 148 ของคนทั้ง ๒ แม้คนอื่น ๆ อีก ก็ได้ทำอย่างนั้น รวมคนทั้งหมดจึงเป็น ๓๓ คน ด้วยประกาศนี้ [สหาย ๑๓ คน ถูกว่าว่าเป็นโจร] ชนเหล่านั้นแม่ทั้งหมด มีมือถืออ

บทนี้อภิปรายเกี่ยวกับการกระทำของคนที่ถูกเรียกว่าโจรและปฏิกิริยาของนายบ้านที่เห็นพวกเขาว่ามีการกระทำที่ไม่เหมาะสม เขาพยายามชักชวนให้ทำกิจกรรมที่เหมาะสมมากขึ้น แต่ก็ถูกคัดค้าน ซึ่งนำไปสู่การแจ้งเรื่องให

ประโยค2 - พระธัมม์ทั้วถูกแปลภาค 2 - หน้า ที่ 149 พระราช มันได้ทรงพิจารณา ทรงบังคับว่า "พวกท่าน จงให้ช้างเหยียบ (พวกมันให้ตาย)" [ช้างไม่เหยียบเพราะอนุภาพแห่งดวงตา] มมดานภาพ ได้ให้โอกาสแก่ชนที่เหลือทั

ในเรื่องนี้ พระราชาทรงพิจารณาและสั่งให้ช้างเหยียบพวกโจร แต่ช้างไม่สามารถเหยียบได้เพราะอนุภาพแห่งดวงตาของคนเหล่านั้น ความเมตตาในใจของผู้คนช่วยรักษาชีวิตของพวกเขาได้ ในท้ายที่สุด พระราชาถามว่าเหตุใดพวกเ

ประโยค/ข้อความที่อ่านได้จากภาพคือ: "พระจุลอุ- พระธัมปทิฏฐุอาแปลภาค ๒- หน้าที่ 151 สั่งให้ช่างไม้มาทำเร่มสร้างศาลา แต่พระปราจากความพอใจ ในมตุาคม จึงไม่ได้ส่วนบุญในศาลานั้น แก่มตุาคมทั้งหลาย. [มณฑานพิ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสร้างศาลาในพระธัมปทิฏฐุ โดยมีนางสุธรรมมาเป็นตัวละครหลักที่มีบทบาทในการติดต่อกับช่างไม้ สั่งให้ทำการก่อสร้างศาลา และร่วมกุศลในกิจกรรมนี้ ทั้งยังแสดงถึงการร่วมมือของหญิงทั้ง 4 คนในการ

ประโยค๒ - พระธัมม์ทัตฎอภิสฺสนา 2 - หน้าที่ 152 ช่าง. ถ้าในเรือนของใคร ๆ มีซ่อฟ้าที่ทำไว้ขาย ซึ่งเขาทำเสร็จแล้วเก็บไว้ไซร้ ควรแสดงหาซ่อฟ้าที่นั่น พวกเขาาสงอยู่ เห็นในเรือนของนางสุธรรมา แล้วให้ทรัพย์พ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการสร้างศาลาโดยมีช่างที่มีหน้าที่รับผิดชอบในการทำงาน รวมถึงการสนทนาระหว่างนายช่างและผู้คนเกี่ยวกับการแบ่งส่วนสำหรับการใช้ชีวิตร่วมกันในหลายรูปแบบ เรื่องนี้ชี้ให้เห็นถึงการทำงานที่ร่ว

ประโยค๒ - พระตรีมังปิฎกฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 153 นายมะ ปลูกต้นทองหลางต้นหนึ่งไว้ ไม่สู้พาศา แล้วปูแผ่นศิลาคราวที่โคนต้นทองหลางนั้น พวกที่เข้าไปแล้ว ๆ สู้ศาลา แลดูซ่อฟ้า อ่านหนังสือแล้ว ข้อพูดกันว่า

ในบทนี้พูดถึงการที่นายมะได้ปลูกต้นทองหลางและสร้างศาลาเพื่อเป็นที่พักสำหรับผู้มาทำบุญ นางสุนันทาคิดว่าเข้าไปทำศาลาอาจจะทำให้พวกเขาไม่สามารถได้ส่วนบุญ แต่สุธรรมกลับมีความคิดสร้างสาระโบกธรณีเพื่อช่วยเหลื

ประโยค- พระธรรมบทอังคุตรภาค ๒ -หน้าที่ 154 [มุมมานพาเพ็ญวัดบาท ๓ ประการ] ฝ่ายยามเมะ บำเพ็ญวัดบาท ๓ เหล่านี้ คือ บำเพ็ญมรรคา บิดา ๑ ประทุมติอ่อนน้อมต่อบุตรในตระกูล พูดคุยสบายใจ ๑ ไม่พูดคำหยาบ ๑ ไม่พูด

บทประพันธ์นี้กล่าวถึงการบำเพ็ญวัดบาท ๓ ประการ เช่น การประพฤติอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ การพูดคุยอย่างสุภาพ และการไม่โกรธ การจัดการความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมะและการช่วยกันจัดการอสูรที่มากับน้ำทิพย์เพื่อประโยชน์ข

ประโยค๒ - พระธัมม์ทัตถูกแปลภาค ๒ - หน้า 155 ทั่ง ๒ ให้หวังลงไปในมหาสมุทร อุสุราหล่านั่น มีศรีจะปกครองตกลงไปในสมุทรแล้ว ขณะนั้น อุสุรามินได้เกิดที่พื้นที่ในแห่ง เขาสิเนรุ ด้วยอาภูมภาพแห่งบุญของพวกเขา ต

เรื่องราวเกี่ยวกับพระธัมม์ทัตและสงครามระหว่างเทวดากับอสุรา เป็นการบรรยายถึงการเกิดขึ้นของอสุราในพื้นที่ของเขาสิเนรุ และรายละเอียดของพระนครที่ทำจากวัสดุหยกและแก้ว มีอุสู้ที่ประดับอย่างสวยงาม และความสูง

ปะโยค๒ - พระอิทรม์ทัศถูกอาแปลภาค ๒ - หน้าที่ 157 แน่นที่เขาจัดไว้เรียบร้อยแล้วเพื่อท้าวสักกะ ในท่ามกลางมนตทป, ท้าวสักกะอ้อมประทับนั่งเหนือยอดัลบัลลังก์นั้น เทพพลด ๑๓ องค์นั่งบน รัตนัลลังก์ ในกระพองขอ

บทความนี้กล่าวถึงการประทับของท้าวสักกะบนรัตนัลลังก์และการมีอยู่ของเทพพลด ๑๓ องค์ที่แต่ละองค์มีความสำคัญมากมาย โดยเฉพาะในเรื่องของนำเสนอการเกิดใหม่ของนางสุธรรมในทพดาคดีสันและสถานที่เทวสภาที่มีความสำคัญ

ประโยค- พระธัมม์ทัณฑาถูกฉลุลายภาค 2 - หน้า ที่ 158 แม้นางสุจิตรา ถึงแก่วรมแล้ว ก็ได้ไปเกิดในนภาวังค์ นั่นเหมือนกัน. สวนชื่อจิตตลา มีประมาณ 500 โยชน์ ที่พวก เทพพาเหล่าทพบุรุษผู้มีบุญนินทิตเกิดแล้วให้หล

พระธัมม์ทัณฑาได้กล่าวถึงการเกิดใหม่ของนางสุจิตราในนภาวังค์และการเกิดใหม่ของนางสุขาดาในซอกเขา นำเสนอการสนทนาของท้าวสักกะกับนางสุขาดาถึงที่เกิดใหม่และการทำบุญ เป็นบทสนทนาที่เปิดเผยถึงชีวประวัติและการเวี

ประโยค๒ - พระธัมม์ปัททุติฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 160 หว้างสักกา เจ้าผึ้งรักษาโอวาทที่เราให้ไว้ได้ไหม? นางนกยุง รักษาได้ พระเจ้าข่า. ลำดับนั้น หว้างสักกา ก็ประทานศีล & แก่นาง แล้วว่า "เจ้าของเป็นผู้มี

เรื่องที่เล่าถึงนางนกยุงที่รักษาศีล ดำเนินตามคำสอนของหว้างสักกาและผลของการรักษาศีลอันนำไปสู่วิวัฒนาการในชีวิต นางได้พบกับการชูชีวิตและการเปลี่ยนแปลง เมื่อไรก็ตามที่นางไม่ได้ปลาด้วยการเอาเอง จะพบกับควา

ประโยค - พระธัมปทัฏฐกถาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 161 ต่อมา ในเวลาที่นางมีอายุรวา ๕๕-๖๕ ปี ท้าวสักกะทรงคำนึงถึงว่า "นางเกิดที่ไหนหนอ?" (ได้) เห็นแล้ว ทรงจามร่า "บัดนี้ควรที่จะไปนั่น" ดังนี้แล้ว จึงทรงอภิเษก

เนื้อหาในหน้านี้พูดถึงเหตุการณ์ที่ท้าวสักกะคิดถึงนางผู้มีอายุประมาณ 55-65 ปี และการเสด็จเข้าสู่เมืองพาราณสีเพื่อเสด็จอภิเษก พร้อมกับเหตุการณ์การแจกจ่ายฝีกเหลือง การพูดคุยเกี่ยวกับศิล รวมถึงการสร้างควา

ประโยค๖ - พระจิตบนที่ถูกจูบแสก ภาค ๒ - หน้าที่ 162 ลักเอาไปได้ ให้รู้จักพระองค์แล้ว ตรัสว่า "นี่ทรัพย์สำหรับเลี้ยง ชีวิตของเธอ, เธอจงรักษาศีล ๕ อย่าให้ขาด" แล้วแต่ศีกหลีกไป. [nang สุขาดิาจของอสูร] ฝ่า

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการรักษาศีล ๕ ของนางสุขาดา ที่ทำให้เธอมีรูปสวยและพรหมจรรยาที่ดี โดยประวัติศาสตร์รายงานว่า ท้าวสักกะได้เห็นความดีนี้และพยายามนำเธอกลับจากภพอสูร ด้วยการสร้างภาพของความรักและการเลือกผ

ประโยค๒ - พระฐัมม์ทัฬฐถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 164 เข้าไปสู่สุริยตามทางที่มาแล้วนั้นแล ไม่ยกสะขึ้นอีก. ฝ่ายท้าวสักกะ ทรงนางสาวอรุושרซื้อสุขาไปพนนครแล้ว ทรงสถานาไว้ในตำแหน่งหน้าหมานองอัปสร ๒ โกฏกิ่ง. งาม

เนื้อหานี้กล่าวถึงการที่ท้าวสักกะพานางสาวอรุผู้หญิงทำการขอพระราชาที่จะให้ติดตามไปในทุกที่ อีกทั้งยังมีการอภิปรายถึงพวกอรุทธที่พยายามจะรบกันเพื่อทดสอ

ประโยค๙ - พระธัมมปทุฒอุคฉลับแปล ภาค ๒ - หน้าid 165 ประมวลนั้น บัณฑิตทั้งหลายมีพระพุทธเจ้าเป็นต้น สรรเสริญ แล้ว เพราะว่าการบรรลุคุณสมซึ่งเป็นโลเกียและโลภุตตะเมฉ ทั้งหมด่อมมีได้ เพราะอาณาจักวาไม่ประมาณ

บัณฑิตยกย่องพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับความไม่ประมาณ ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ส่งผลให้เข้าถึงความเป็นผู้ประเสริฐ ความไม่ประมาณนำไปสู่คุณวิเศษในโลกจึงเป็นที่ชื่นชมในวงการบัณฑิต การเข้าใจและใช้ความไม่ประมาณทำให้บัณ

ประโยค2 - พระรัชทัณฑ์ถูกฉบับแปล ภาค 2 - หน้าที่ 166 ถามว่า "เพราะเหตุไง ?" วิสัชนาว่า "เพราะความประมาณเป็นต้นเค้าของความวิบัติ ทุกอย่าง" จริงอยู่ ความเป็นผู้โหว่ร้ายในมนุษย์ก็ยัง คำเข้าถึง อายกดี ล้ว

บทนี้วิจัยว่าความประมาณเป็นสาเหตุของวิบัติต่างๆ ในมนุษย์ และวิเคราะห์การดำรงอยู่ของพระอริยบุคคลอย่างพระโสดาบัน แม้ในบริษัทที่มีประชุมกันมาก รวมถึงการเปรียบเทียบกับหลักธรรมในพระพุทธศาสนา เช่น ความโหว่ร

ประโยค๒ - พระธรรมบทที่ถูกถอดแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 168 น้อยบางจะนัน; ควรเผสังโฆษนั่นด้วยไฟอัปอาญเสียแล้ว ทำให้เป็นของไม่ควรเกิดขึ้นอีก" ดังนี้แล้ว ทรงหลงพระรัศมีปรากฏ ประหนึ่งว่า ประทับนั่ง ณ ที่พระหน้า

บทพระธรรมนี้แสดงถึงความสำคัญของการไม่ประมาทและการเห็นภัยในความประมาท โดยการเผาสังโฆษในใจเพื่อไม่ให้มีการเกิดขึ้นอีก เหตุการณ์นี้นำไปสู่การพัฒนาจิตที่ไม่หลงใหลในสิ่งที่ไม่แท้จริง เช่น อวิชชาและความโลภ

ประกโยค๒ - พระจัมปปัฏฐูกแปลภาค ๒ - หน้าที่ 169 บทว่า อนุ กูล คือมากและน้อย. บทพระคาถว่า ททอ อคคิว ควณติ ความว่า ภิกษูนั่น ยินดีแล้วในความไม่ประมาท อ่อนพลังโภชนั่นด้วยไพลอญ ซึ่งตนบรรลุแล้วด้วยความไม่ปร

บทนี้อธิบายถึงความไม่ประมาทของภิกษูที่มีการบรรลุภาวะ โดยการเน้นว่าความไม่ประมาทจะนำไปสู่การเผาสังข์เผาเชื่อที่ไม่ควรเกิดขึ้นอีก ทั้งยังกล่าวถึงการบรรลุพระอรหันต์และการถวายบังคมต่อพระสรีระของพระคาถา สร

ประโยค๒ - พระจิ้มปัทฉะถูกแปลภาค ๒ - หน้าที่ 170 5. เรื่องพระติสสเทสะผู้มีปฏิญาณอยู่ในนิคม [๒๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อปะทับอยู่ในพระเจดีย์วัน ทรงปรารถพระ ติสสเทสะผู้มีปฏิญาณในนิคม ครัสพระธรร

เนื้อหาเกี่ยวกับพระติสสเทสะผู้มีปฏิญาณที่ปรากฏตัวในนิคม ข้อความทำนองดังกล่าวทำให้เราทราบถึงลักษณะและการดำเนินชีวิตของท่านในแวดวงสังคม รวมถึงการสื่อสารระหว่างท่านกับพระศาสดาที่มีความหมายสำคัญต่อการปฏิบ